NEVZAT ELÇİ 的个人资料NEVZAT ELÇİ'nin ALANI照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
9月2日 U N U T A C A K S I N unutacaksın...
Unutacaksın... Ömür boyu sevgisini verebilecek birini bulduğunda adımı bile... Ve inan bitanem unutulmak çokda acıtmıyor canımı eğer sen mutlu olacaksan... unut beni canımın içi... sil adımı o elmas kalbinden başka bi meleğin adını yaz silmen gerekmeyen.. unut beni kalbimin en değerli üyesi... sil bütün belleğinden beni öylesine mutlu günler yaşa ki; hatırlama bu günleri... unut beni ilk fatihim tek olmasını istediğim, imkansızlıklarda sevdiğim... unut ki; canını acıtmasın ne adım ne hatıralarım... Asla istemem adımı andığında yüreğinin karalar bağlamasını.. bir iz kalacaksa benden sana hatıra sadece olmak isterim ufacık bir tebessüm dudaklarında... Sil beni önce gecelerinden sonra gündüzlerinden... sil beni önce yüreğinden sonra benliğinden... Sil beni önce geleceğinden sonra mazinden... sileceğim bende seni... zaten silmek için yazmamışmıydık... sileceğimizi bildiğimizden sayfalarca yazmamıştık... ömrümüzde birbirimiz için birkaç sayfa olarak kalacağız... az ve öz...kısa ama her satırında mutluluk kokan gül yaprakları serpiştirili... sil beni gözümün nuru... Belki biraz silinmişliğin izleri kalacak, onlarda zamanla yeni yazılan mutluluk satırlarıyla yok olacak... Sileceğim bende seni canını acıtmamaya çalışarak, usulca göze görünmeden yok olarak... Çok zor olacak, istemeyerek, kanlı yaşlar dökerek... Belki bazen silmekten vazgeçeceğiz, durup tekrar gözden geçireceğiz bu kararı ama her seferinde ayrılığın kaçınılmaz olduğu, vuslatın imkansızlığı hançer gibi saplanacak yüreğimize... Halimiz takatimiz olmadığı halde devam edeceğiz bu dayanılmaz yolculuğa... çöllerde susuz kalıp yanacağız... ayazda güneşsiz kalıp donacağız... Yolun sonunda ışığı göreceğiz... İlahi bir ödül ile ödüllendirileceğiz... Doğruyu seçtik Rızayı İlahiyi istedik...Geleceği Mevlamıza havale ettik... "KADER KARBEYAZ KAĞIDA SÜTLE YAZILMIŞ YAZI, ELİNDEYSE GELDE AYIR KARBEYAZDAN KARBEYAZI" dediği gibi Necip Fazılın ayırt edemeyiz yazıyı.. Ancak yazan bilir yazılanı... tek çare kaderi yazana havale edip karbeyazların ayrışmasını beklemek... Beyaz beyazdan ayrıldığında aydınlanacak yolumuzda... Eğerki karbeyaz yazıdaki kaderim sen isen doğru zaman ve doğru mekanda yine karşılaştırır Rabbim... Lakin benim kaderimde sen, senin kaderinde ben yoksam; dağlarıda delsek, çölleride geçsek, tüm yolları denesek nafile... kaderimdeysende değilsende... öyle yada böyle hep en özelsin... Bazen esen rüzgarlar getirecek kokonu... Bazen yağan yağmur getirecek gözyaşını... Bazen doğan güneş getirecek yüreğinin sıcaklığını... Bazende fırtınalar getirecek yüreğindeki kara bulutları... Sakın korkma dağılacak kara bulutlar birgün rengarenk gökkuşağı çıkacak... Her ne olursa olsun seni bu yürekten çıkaramayacağımı biliyorum. Kimbilir belki bu kalbin ilk ve tek fatihi olarak tahtında oturacaksın... Belkide kilitli kapılar arkasında kırk kat kitlenmş sandıklarda, sadece ikimizde saklı olan şifrelerle şifreleyip saklayacağım yüreğimin en kuytu fakat en huzur dolu sadece tebessümlere, biraz buruk ama nefret içermeyen, sıcak ama yakmayan gözyaşlarımın gizli olduğu en en değerli köşesine....... İnsanlar beni yaraladığında, yaşamaktan yorulup sebepsiz kalığımda çekileceğim huzur köşeme...Belki yaş olup döküleceksin gözlerimden ama asla yakmayacak yaralı yüreğimi... Süzülüp aktğın her hücreme şifa dağıtacaksın... Dudaklarımda tebessüm olup açacaksın... Ellerimi açtığımda zikredilmesi vacip olan duam olacaksın...Son nefese kadar... Afedersin kara atlı prensim sileceğim unutacağım dedim... yalan söyledim özür dilerim... kızardın özür dilememe son kez özür diliyorum senden unutamam seni... Hep hatırlanacaksın, unutulamayan olarak kalacaksın... Bakma öyle, sus artık diyen gözlerle... Belki sana son yazışım yüreğimi kelepçelediğim gibi belki ellerimede kelepçe takarım... Sen mutluluğuma engel bariyer değil ancak ve ancak sebep yada destek olabilirsin... Sen günahlarımın, hatalarımın sebebi, teşviki değil ancak engelleyici, kuvvetli bir nehyedicisi olabilirsin... Kaybediyorum seni... Bu kaybediş madden; manen hep yanımda olacaksın en umulmaz anlarda, en yanlız en çaresiz kaldığım zamanlarda hep yanımda hissedeceğim yüreğini... SENİ SEVME GEREKÇEM; KAYBETMEMİN GARANTİSİ CANÖZÜM! Garantinin bedelini ödeme vakti geldi bedeli sensin gözümün feri... Ömrümden kısacık anların, mutluluk dolup taşan zamanların bedeli çok ağırmış, sebebini yitirmek varmış sonunda, nihayetinde ayrılık varmış... Lakin bu ayrılık bu yitiriş bedenlere ait ruhlar hep beraber olacak... zaten yüreğimizle ruhumuzla sevmemiş miydik? Yüreğimin ruhumun en ıssız en fakir ama en sıcak en huzur dolu köşesinde saklayacağım seni... Sense yüreğinden beni attın sansanda en karanlık köşesinde saklanacağım... Kalbin boşken ortaya çıkacağım, yaşlı gözlerine tebessüm konduracağım... Kapılarını başka birine açtığında, köşeme çekilip sessizce yok olacağım... Ellerimi açıp mutluluğun için yalvaracağım... UNUT BENİ DEMEK KOLAY HADİ KOLAYSA SEN UNUT BENİ UNUTULMAZIM.... GÖZLERİN KAL DİYOR
GÖZLERİN KAL DİYOR
8月6日 BİR YIKIM GİBİYDİ GİDİŞİNBir Yıkım Gibiydi Gidişin Oysa söylenecek o kadar çok şeyim vardı ki...’ Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi. O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...' diyecektim sana KONUŞAMADIM… Öylesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolu mu, bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden. AĞLAYAMADIM… Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle paylaşmaktı. ANLATAMADIM… Ellerim ellerim değimliydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin biliyorum. Bir kez dokunsam, bir tutsam ellerini, itmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu. TUTAMADIM… Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere. Nice terk edilişlere dayanan bu yürek bu kez yenilmişti. Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım. KALKAMADIM… Hazırdım gidişine. Kaçak zamanlar yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden başlayacaktım. BAŞLAYAMADIM... "Kal"dememi istedin mi? Son birkez"Seni seviyorum"dedin mi? "Bekle beni"Döneceğim diye umut verdin mi? Beynim öylesine uğulduyordu ki... DUYMADIM... Binlerce kilometre uzakta olsan, iki metre ötemde fark etmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden bu yoklukduygusundan kurtulmalıydım. KURTULAMADIM... Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerden yakalamalıydım. Bu aşkı noktalamalıydım. Bu sevdadan vazgeçmeliydim. YAPAMADIM... tek küreği kaybolmuş sandalda dalgalarla boğuşan denizciyim şimdi. Bil ki sevmekten vazgeçmedim seni. Bil ki seninle birlikte sevdanıda taşıyacağım yüreğimde. Bil ki seni... UNUTAMADIM... 7月28日 ÖLDÜRÜR BU ŞEHİR BENİ..
7月26日 SEN ORADASIN BİLİYORUMSEN ORDASIN BİLİYORUM
bildiğim bütün şarkıların sözlerini unuttum yüzümde sevinç ve keder yan yana resim çiziyor elim kolum bağlı sessiz çığlıklarım duvarlardan geçmiyor dokunsalar kırılacak cam gibi sen oradasın biliyorum
ne zaman sokağın köşesinde bir çingene soğuğa ve kalabalığa aldırmadan akortsuz yaşlı ve yorgun sesiyle eski bir aşk şarkısı söylese en körpe dal gibi sen oradasın biliyorum
sokak lambalarının aydınlattığı caddede bir kadın çiçek uzatır kışa inat bahar çiçeklenir elinde yalnızlığın temel attığı kaldırımlardan içlerinde sevgiyi büyütenler geçer sahile vuran dalgaları duyarım yazılmamış şiirler ve söylenmemiş sözler cebimde, özlenen bahar gibi sen oradasın biliyorum
bir rüzgar eser son otobüsler geçer yanımdan gece içimi ürpertir terk edilişlerimi ve yalnızlığımı bir köşeye bırakırım eski fotoğrafların sararmış yüzleri kadar canlı buz kesmiş ayrılıklar kovalasa da beklenen şafak gibi sen oradasın biliyorum AĞLASAYDIN ANLARDINGurbetimde sensin, Vuslatım da sen. Gidişim sanadır, Dönüşüm sana. Anlasana! Sözümde sensin, Özüm de sen. Söylediğim sanadır, Söyleyemediğim sana. Anlasana! Ateşimde sensin, Közüm de sen. Yangınım sanadır, Yandığım sana. Anlasana! Yazanda sensin, Yazdıran da sen. Hikâyem sanadır, Şiirim sana. Anlasana! Ey gözlerine şiirler yazdığım, Nazlı güzel! Anlasaydın, Ağlardın. Ve emin ol AĞLASAYDIN, ANLARDIN... 7月25日 K I R G I N I M Kırgınım… Kime olduğunu, neye olduğunu bilmeden kırgınım… Belki hayata, belki kendime kırgınım sadece… Kırgınım… Yüreğim bir yanardağ gibi kaynayarak yanarken, Nasıl oluyor da bir buz dağı oluveriyorum bir anda… Kırgınım… İçim sevgi ile kavrulurken neden böyle yıkıcı, Parçalayıcı oluyorum… En çok sevdiğim varlıkları biranda kırıp, Un ufak ediyorum… Kırgınım… Öfkeme, tat almayan yüreğime, Sevmenin, sevilmenin değerini bilmeyen Kalbime… Kırgınım… Yeşilin huzurunu, mavinin derinliğini, Görmeyen gözlerime... Kuşların nidasını işitmeyen kulaklarıma Kırgınım… Kırgınım… Mantığımla kalbimin arasında gidip gelen Benliğime… Kırgınım… Sonuçlandıramadığım sevgilerime, Sarılmaya korktuğum sevgililerime… Kırgınım çok kırgınım, Beceriksizliğime, korkaklığıma, Kırgınım… Beklide bir hayalden ibaret oluşuma 7月22日 BEN BİLİRİMBEN BİLİRİM!! SANA BENİ SEV DEMİYORUM SENİ SEVİYORUMsevmek; bakmak değil görmekse eğer,
7月21日 ASLINDA KİMSE SEVMEDİ SENİ BENDEN BAŞKAAslında hiç kimse sevmedi.. Bir ben sevdim seni.. Severmiş gibi değil.., Kana kana sevdim seni.. Tıka basa sevdim.. Dolu dolu sevdim.. ..Aslında kimse sevmedi seni... Sevmekten çekindi.. Oysa ben.., Yana yana sevdim seni.. Bile bile sevdim.. Aklımdan zorum var gibi.. Aklıma silah dayanmışcasına.. Mecburmuş gibi.., Ve başka çarem yokmuşcasına.., Bir ben sevdim seni.. ..Aslında bir sen sevmedin beni.. Herkesi sevdiğin gibi.. 7月16日 SENİ SEVDİMSeni Su Gibi Sevdim! Tertemiz, Apak! Seni Gül Gibi Sevdim, Dikenlerinle! Ellerimi Kanatsalar, Dudaklarımı Parçalasalar,bile; Seni Gül Gibi Sevdim! Seni Sevdim Be Güzelim Çiçek Çiçek! Sevdim İşte,kanatsız Duygularla Sevdim. Toprak Gibi Sevdim! Hayat Gibi... Sonra Sonsuzluk Gibi Sevdim! Ölüm Gibi... Kader Gibi... Ben Mecnun Olamadım Ama Seni, Leylam Gibi Sevdim.. 7月13日 SEN HİÇ BİLMEDİNSEN HİÇ BİLMEDİN
kararımı verdim gidiyorum
akan gözyaşlarım engel olamaz nede bu karşılıksız sevda ben seni çok sevdim seni incitmeden uzaktan sevdim sen bilmedinki sevdamı hiç hissetmedin değer vermedin bana bu sevgiye seni her gördüğümde öldüm ben her bakışında yokoldum baktığın ben değilde yüreğim olsaydı anlasaydın keşke sana olan sevgimi ama sen hiç farkına varmadın her geçen gün küçüldü yüreğim değersizleşti yüreğimden atamadığım sevgin sen hiç bilmedin sevdamı hiç hissetmedin zaman oldu gülen kahkalarına ağladım ben sevinçlerin acı oldu bana kimi zaman ise sevindim seninle bende mutlu oluşuna
ben seni öyle sevdimki kıyamadım bakmaya doyamadım seni sevmeye izin vermedin her güne aynı acı aynı kederle başladım sensiz bir yürekle sensiz bu yürek ne işe yaraki atsa ne olur atmasa ne sanki yokolsam üzülürmüsün arkamdan ağlarmısın ama sen hiç anlamadınki sen hiç bilmedin sevgimi hissetmedinki en sonunda dayanamadımda gidiyorum işte senden çok uzağa seni göremeyeceğim ve adını hiç duymayacağım bir yere hani olurda bir gün dersen o beni galiba sevmişti diye işte o zaman bu yürek huzur bulacak ve doya doya bakamadığı o gözlere
yakından bakacak ama sen göremeyeceksin yine sen o kadar geç kalacaksınki
sana bakan gözlerim değil ruhum olacak GİDEN YOLCULARBir yolcuyu daha ugurladım gönül limanımdan
Hiçbirşey yokken bir anda veda eden bir yolcu daha...
Acaba insanlar hep ayrılmak için mi sever
Ve hep "seviyorum ama" diyerek mi ayrılır
Yoksa yoksa bu sadece bana mahsus bir sızımı?
Hiçbirşeyin önemi yok yine
Hayatımdakiler yaprak dökümü mevsiminde
Acaba rüzgar mı çok sert esiyor
Yoksa yoksa yapraklar mı çok dayanıksız oluyor
Bir türlü ögrenemedim gitti bu gidişlerin düşüşlerin sebebini..
Bir yolucuyu daha buğulu gözlerimi sile sile yolculadım
Sessiz sessiz ayrıldım limandan feryatlarımı en derinlerime sakladım
Şimdi sadece masum gözlerimi diktim gökyüzüne
Gecenin zifiri karanlığıyla başladım sessiz bir sohbete.. EFSANE AŞKAşк
Yokluğunla Var Olmayı Denedim Durdum..
“Ünlem” Dedin Korktum! "Virgül” Dedin Konuştum! “Nokta” Dedin Sustum! “Ayraç” Dedin Ve Kayboldun.. İsmimi İsminden Ayıran İşareti Sen Buldun.. Bense; Yine Yokluğunda Var Olmayı Denedim Durdum.. Kırılmak Üzere Olan Bir Kalemle, Kızıldan Siyaha Çalan Bir Günde Sana Şiirler Kurdum.. Hayat Denilen İki Çığlık Arası Bir Nefesten İbaret Olan Oyunun Acı Sahnesi Saydım.. İçimi Bu Denli Yakmaya Senli Yanlarımdan Başladım..
GİZLİ SEVGİLİM
BIRAKIP GİDİYORUMBIRAKIP GİDİYORUM Rahat olsun yüreğin, işte sabah oluyor, şafağı renkleriyle geceyi silyorum. senelerce uzayan bir rüya son buluyor. birkaç damla gözyaşı bırakıp gidiyorum... tarih geri dönüyor, bak zamanın öcüne.
söylenecek sözüm yok, gidebilir gücüne.
iyi saklaman için, avucunun içine,
birkaç damla gözyaşı bırakıp gidiyorum....
hala aklım ermiyor şu feleğin işine.
yolum uğramaz artık hayaline, düşüne.
"dönüşü yok" yazarak her sokağın başına,
birkaç damla gözyaşı bırakıp gidiyorum......
saklanmaya çalışma ak bi kuzu postuna,
hiç yabancı olurmu insan eski dostuna?
boş kalmasın diyerek, yastığının üstüne,
birkaç damla gözyaşı bırakıp gidiyorum....
ayrılığı atsakta bz hep pazartesine.
sonunda geldik işte o günün ertesine
kurşun değil, kıyamam... kalbinin ortasına,
birkaç damla gözyaşı bırakıp gidiyorum.... 7月8日 SENİ SEVİYORUM ÇÜNKÜ - SENİ SEVİYORUM ÇÜNKÜ..
Seni seviyorum, çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana. Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı yeniden keşfediyorum.  Seni seviyorum, çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen. Herşey senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor. Seni seviyorum, çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin. Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun. Seni seviyorum, çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki? Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin. Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere çıkardım seni. Seni seviyorum, çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam ordasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin. Seni seviyorum, çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip geçiyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum. O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından. Güneş doğmasa, yıldızlar kaybolmasa diyorum, ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma. Seni seviyorum, çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken , dünyadaki cenneti bulmuş gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki sadece izin verdiklerin girebilir o cennete. Ben o cennette kalmaya kararlıyım. Seni seviyorum, çünkü her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her gülümseyişin, karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek bahçesine çeviriyor çorak dünyayı. Çiçek dedim ya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya. İddiasız ama güzel. Güzel ama kibirsiz. Seni seviyorum, çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum. Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum. Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum. Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni yeterince anlatabildim mi diye. Biliyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi anlatamamış olacağım. Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak. Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana... 7月2日 MASUMCAMASUMCA imkansız olduğunu bile bile seversin |
|
|
